Ο ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ ΓΝΩΡΙΖΕΙ
ότι υπάρχει το λεγόμενο
«φαινόμενο χιονοστιβάδας».
ότι υπάρχει το λεγόμενο
«φαινόμενο χιονοστιβάδας».
Πολύ συχνά είδε κάποιον να συμπεριφέρεται με λάθος τρόπο, σε κάποιον που δεν είχε το θάρρος ν' αντιδράσει.
Τότε, από ανανδρία και μνησικακία, αυτός έστρεψε την οργή του, σε κάποιον άλλο, πιο αδύναμο, που την κατεύθυνε σε έναν άλλο, δημιουργώντας μια πραγματική αλυσίδα δυστυχίας. Κανείς δε γνωρίζει τις συνέπειες της σκληρότητάς του.
Γι' αυτό ο πολεμιστής είναι συνετός στη χρήση του σπαθιού και δέχεται μόνο τον αντίπαλο που είναι αντάξιός του.
Στις στιγμές της οργής, αρχίζει να χτυπάει το βράχο και ματώνει το χέρι του.
Στο τέλος το χέρι θεραπεύεται.
Αλλά το παιδί που έφαγε ξύλο, επειδή ο πατέρας του έχασε μια μάχη, θα είναι σημαδεμένο για όλη τη ζωή του.
