Δεν είναι κακό κλαις. Τα μάτια σου βλέπουν πιο καθαρά μετά...

Κανείς δε μας λέει πώς πραγματικά είναι η ζωή.

Κανείς δε μας λέει ότι η ζωή είναι χαρά και μαγεία και θαύμα, ακόμη και έκσταση! 

Κανείς δε μας λέει ότι η ζωή είναι πόνος και δυστυχία, απελπισία και δάκρυα. 

Δεν ξέρω για σας, εγώ όμως δε θέλω να χάσω τίποτε.
Θέλω ν' αγκαλιάσω τη ζωή, θέλω να γνωρίσω τα πάντα.

Δεν είναι δυνατόν να περάσει η ζωή μου και να μην ξέρω τι θα πει κλάμα. Γι' αυτό έχω τους δακρυϊκούς πόρους.

Αν δεν ήμουν φτιαγμένος για να κλαίω, δε θα τους είχα. 

Δεν είναι κακό να κλαίει κανείς.

Τα μάτια σου βλέπουν πιο καθαρά μετά... 

 Leo Buscaglia

"Να ζεις, ν' αγαπάς και να μαθαίνεις" (απόσπασμα..)

Όταν γελάς, διακινδυνεύεις να περάσεις για ηλίθιος...

Όταν κλαις, κινδυνεύεις να περάσεις για συναισθηματικός...

Όταν ανοίγεσαι στους άλλους, κινδυνεύεις να μπλεχτείς...

Όταν δεχθείς τα συναισθήματά σου, κινδυνεύεις να αποκαλύψεις την ανθρωπιά σου...

Όταν εκθέτεις τις ιδέες και τα όνειρα σου στον κόσμο, κινδυνεύεις να τα χάσεις...

Όταν αγαπάς, κινδυνεύεις να μην έχεις ανταπόκριση η αγάπη σου...

Όταν ελπίζεις, κινδυνεύεις να πονέσεις...

Και όταν δοκιμάζεις, κινδυνεύεις να αποτύχεις.

Όποιος δεν ρισκάρει τίποτε, δεν κάνει τίποτε, δεν έχει τίποτε και δεν είναι τίποτε... 

Μπορεί ν'αποφεύγει τον πόνο και την λύπη, αλλά δεν μαθαίνει, δε νιώθει, δεν αλλάζει, δεν αναπτύσσεται, δεν ζεί και δεν αγαπά.

Είναι δούλος αλυσοδεμένος με τις βεβαιότητες και τους εθισμούς του.

Έχει ξεπουλήσει το μεγαλύτερο αγαθό του, την ατομική του ελευθερία.

- Μόνο ο άνθρωπος που ρισκάρει
 είναι ελεύθερος.-

"Γεννημένοι να αγαπάμε" (Leo Buscaglia)

"Η μεγαλύτερη ευτυχία στη ζωή είναι 
να μάθεις να αγαπάς και να αγαπιέσαι.


Η αγάπη είναι ζωή. 
Αν χάσεις την αγάπη, 
είναι σαν να χάνεις τη ζωή.[...]

Η αγάπη δεν πεθαίνει ποτέ από φυσικό θάνατο.

Πεθαίνει όταν θεωρείται δεδομένη, 
όταν θεωρούν πως είσαι εκεί, 
ο,τιδήποτε κι αν κάνουν και ξαφνικά σε χάνουν 
και βλέπουν ότι φταίνε για τις παραλείψεις:

- ότι δηλαδή σε αγάπησαν, 
ως καθρέφτη του εαυτού τους και όχι όπως είσαι -

- γιατί, όταν σε έσπασαν και κατάλαβαν 
ότι δεν μπορούν να σε ενώσουν ξανά, τι κατάλαβαν;

Τα πράγματα που παραλείπουμε είναι συχνά πιο μοιραία, 
από τα σφάλματα που διαπράττουμε. [...]

Το ότι θεωρούμε το ειδύλλιο αποκλειστικότητα των νέων είναι απόρροια της εσφαλμένης αντίληψης
ό,τι τα πάθη ξεθυμαίνουν καθώς γερνάμε. 


Η ζωντάνια και η γοητεία χάνονται και μαζί τους χάνεται 
και η διάθεση για αγάπη και ρομαντικές ιστορίες… βλακείες!

Η αγάπη διαρκεί όσο ανασαίνουμε...


Στην πραγματικότητα, σε μεγαλύτερη ηλικία 
οι επιλογές μας μπορεί να έχουν αυξηθεί, 
αντικατοπτρίζοντας τη συσσωρευμένη σοφία μιας ζωής."

Να ζεις να αγαπάς και να μαθαίνεις ...