Το χέρι που αφυπνίζει την Αγάπη

Στον κόσμο αυτό, 

υπάρχει πάντα ένα άτομο

που περιμένει το άλλο,

είτε στη μέση μιας ερήμου,

είτε στη μέση μιας μεγάλης πόλης...

Κι όταν οι δύο αυτοί άνθρωποι διασταυρώνονται

και οι ματιές σμίγουν...

το παρελθόν και το μέλλον 

χάνουν τη σημασία τους...

Και το μόνο πράγμα που υπάρχει 

είναι εκείνη η στιγμή,

μαζί με την απίστευτη βεβαιότητα

ότι τα πάντα κάτω από τον ήλιο

 είναι γραμμένα από το ίδιο χέρι...

το χέρι που αφυπνίζει την αγάπη...

... Paulo Coelho...

Τα μάτια είναι ο καθρέφτης της ψυχής

Τα μάτια είναι ο καθρέφτης της ψυχής και καθρεφτίζουν όλα όσα μοιάζουν κρυμμένα.

Όμως εκτός από την ικανότητα να λάμπουν, τα μάτια έχουν και άλλη ιδιότητα: λειτουργούν σαν καθρέφτης για τον άλλο.

Και αντικατοπτρίζουν όποιον τα θαυμάζει.

Έτσι, αν η ψυχή εκείνου που τα κοιτάζει είναι σκοτεινή, θα βλέπει πάντα την ασχήμια του.

Γιατί, όπως όλοι οι καθρέφτες, τα μάτια επιστρέφουν στον καθένα την αντανάκλαση του προσώπου του.

~P. Coelho

Δεκάλογος του Paolo Coelho

1. Όλοι οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί. Και θα πρέπει να κάνουν ό,τι μπορούν για να παραμείνουν έτσι.

2. Σε κάθε άνθρωπο έχουν δοθεί δύο ποιότητες: η δύναμη και το ταλέντο.
Η δύναμη τον οδηγεί να συναντήσει το πεπρωμένο του, το ταλέντο του τον υποχρεώνει να μοιραστεί με τους άλλους τα καλά του στοιχεία.
Ο καθένας πρέπει να γνωρίζει πότε να χρησιμοποιεί το ένα και πότε το άλλο.

3. Σε κάθε άνθρωπο έχει δοθεί μια αρετή: η ικανότητα να επιλέγει.
Για όποιον δεν χρησιμοποιεί αυτή την αρετή, μετατρέπεται σε κατάρα - και οι άλλοι θα επιλέγουν πάντα για λογαριασμό του.

4. Κάθε άνθρωπος έχει τον Προσωπικό του Μύθο να υλοποιήσει και αυτός είναι ο λόγος που έρχεται στον κόσμο. Ο Προσωπικός Μύθος εκδηλώνεται στον ενθουσιασμό του για όσα κάνει.

5. Κάθε άνθρωπος πρέπει να γνωρίζει δύο γλώσσες:
τη γλώσσα της κοινωνίας και την γλώσσα των οιωνών. 
Η πρώτη εξυπηρετεί την επικοινωνία με τους άλλους.
Η δεύτερη χρησιμοποιείται για να εξηγεί τα μηνύματα από τον Θεό.

6. Κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να αναζητά την απόλαυση - αυτό δηλαδή που δίνει σ’ εκείνον χαρά και όχι κατ’ ανάγκη στους άλλους.

7. Κάθε άνθρωπος πρέπει να διατηρεί ζωντανή μέσα του την ιερή φλόγα της τρέλας. Και πρέπει να συμπεριφέρεται σαν κανονικός άνθρωπος.

8. Τα μόνα σφάλματα που θεωρούνται σοβαρά είναι τα εξής: 
να μη σέβεσαι τα δικαιώματα του άλλου, να παραλύεις από τον φόβο, να αισθάνεσαι ένοχος, να νομίζεις ότι δεν αξίζεις ό,τι καλό και κακό σου συμβαίνει στη ζωή και να είσαι δειλός. 
Να αγαπούμε τους εχθρούς μας, αλλά να μην κάνουμε συμμαχίες μαζί τους. Βρίσκονται στον δρόμο μας για να δοκιμάσουν το σπαθί μας και αξίζουν τον σεβασμό της μάχης μας. Εμείς να διαλέγουμε τους εχθρούς μας και όχι αντίστροφα.

9. Όλες οι θρησκείες οδηγούν στον ίδιο Θεό και όλες αξίζουν τον ίδιο σεβασμό.

10. Ό,τι κάνουμε στο παρόν επηρεάζει, το μέλλον ως συνέπεια και το παρελθόν ως λύτρωση.

Ο Μυστικός Δείπνος : το πρόσωπο του Καλού και του Κακού!

Μόλις ο Λεονάρντο ντα Βίντσι συνέλαβε την ιδέα του περίφημου πίνακα "Μυστικός Δείπνος" αντιμετώπισε μια μεγάλη δυσκολία:

έπρεπε να ζωγραφίσει το Καλό - με τη μορφή του Ιησού- και το κακό - με τη μορφή του Ιούδα, του φίλου που αποφασίζει να Τον προδώσει στη διάρκεια του Δείπνου.

Διέκοψε την εργασία του στη μέση μέχρι να καταφέρει να βρει τα ιδανικά μοντέλα.

Μια μέρα που άκουγε μια χορωδία, είδε σ'ένα αγόρι την τέλεια μορφή του Χριστού.

Το κάλεσε στο ατελιέ του και αναπαρήγαγε τα χαρακτηριστικά του σε μελέτες και προσχέδια.

Πέρασαν τρία χρόνια. 

Ο "Μυστικός Δείπνος ήταν σχεδόν έτοιμος - αλλά ο ντα Βίτσι δεν είχε ακόμη βρει το ιδανικό μοντέλο για τον Ιούδα. 

Ο καρδινάλιος, που ήταν υπεύθυνος για την εκκλησία, άρχισε να τον πιέζει, απαιτώντας να τελειώσει σύντομα την τοιχογραφία.

Ύστερα από έρευνα πολλών ημερών, ο ζωγράφος συνάντησε έναν νέο, πρόωρα γερασμένο, κουρελή, μεθύστακα, πεσμένο σ'ένα χαντάκι. 
Με μεγάλη δυσκολία, οι βοηθοί του τον πήγαν μέχρι την εκκλησία, καθώς δεν προλάβαινε να κάνει προσχέδια.

Ο ζητιάνος κουβαλήθηκε ως εκεί, χωρίς να καταλαβαίνει ακριβώς τι του συμβαίνει: οι βοηθοί τον κρατούσαν όρθιο, ενώ ο ντα Βίτσι αντέγραφε τις γραμμές της κακίας, της αμαρτίας, του εγωισμού, που ήταν τόσο καλά χαραγμένες στο πρόσωπό του.

Όταν τελείωσε, ο ζητιάνος - που είχε συνέλθει κάπως από το μεθύσι του - άνοιξε τα μάτια και παρατήρησε τη ζωγραφιά μπροστά του.

Και είπε με ανάμεικτη έκπληξη και θλίψη!

- " Την έχω ξαναδεί αυτή τη ζωγραφιά! "

- " Πότε; ", ρώτησε έκπληκτος ο ντα Βίτσι.

- " Πριν από τρία χρόνια, πριν χάσω όλο μου το βιος. Εκείνη την εποχή τραγουδούσα σε χορωδία, έκανα μια ζωή γεμάτη όνειρα και ο ζωγράφος με κάλεσε να κάνω το μοντέλο για το πρόσωπο του Χριστού. "

Τελικά:

" Το Καλό και το Καλό έχουν το ίδιο πρόσωπο πρόσωπο. 

Όλα εξαρτώνται από την εποχή που διασταυρώνεται

ο δρόμος του με εκείνον του ανθρώπου".

  

Από το "Ο Διάβολος και η Δεσποινίδα Πριμ", Ρ. Coelho (2001).

Hello October, 2014

"Μπορεί ένα φύλλο που πέφτει από το δέντρο το χειμώνα, να νιώσει ηττημένο από το κρύο;

Το δέντρο λέει στο φύλλο:

Αυτός είναι ο Κύκλος της Ζωής.

Μπορεί εσύ να νομίζεις ότι θα πεθάνεις, όμως συνεχίζεις να υπάρχεις μέσα μου.

Χάρη σε εσένα ζω, επειδή μου δόθηκε η δυνατότητα να αναπνεύσω.

Χάρη σε εσένα ένιωσα αγάπη, επειδή μπόρεσα να προσφέρω τη σκιά μου, στους κουρασμένους ταξιδιώτες.

Οι χυμοί σου έχουν ενωθεί με τους δικούς μου, είμαστε ΕΝΑ"...

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~

Το χειρόγραφο της Άκρα / P. Coelho

Art by Effrosyni M.

" Ένα παιδί μπορεί να διδάξει 

σε έναν ενήλικο τρία πράγματα: 

να είναι ευτυχισμένος χωρίς ιδιαίτερο λόγο,

να είναι πάντα απασχολημένος με κάτι 

και να ξέρει να απαιτεί
με όλη του τη δύναμη αυτό που θέλει."

~ ~ ~ ~ ~

"A child can teach an adult three things:

to be happy for no reason,

 to always be busy with something,

 and to know how to demand 
with all his might that which he desires."

~ ~ ~ ~ ~

"Uma criança pode ensinar

três coisas a um adulto:

a ser feliz sem motivo,

a estar sempre curioso 
e a saber exigir incansavelmente 
por aquilo que deseja."

~ ~ ~ ~ ~

~ Paulo Coelho ~

Το μόνο που χρειάζομαι αυτή τη στιγμή είναι μια αγκαλιά

"Το μόνο που χρειάζομαι αυτή τη στιγμή είναι μια αγκαλιά.

Μια κίνηση τόσο αρχαία όσο η ανθρωπότητα, που σημαίνει πολύ περισσότερα από τη συνάντηση δύο σωμάτων.

Μια αγκαλιά σημαίνει ότι δε με απειλείς, δε φοβάμαι να βρεθώ κοντά σου, μπορώ να χαλαρώσω, να νιώσω σαν στο σπίτι μου, με προστατεύουν και κάποιος με καταλαβαίνει.

Η παράδοση λέει ότι, κάθε φορά που αγκαλιάζουμε κάποιον πρόθυμα, κερδίζουμε μια μέρα ζωής.

Σε παρακαλώ, αγκαλιασέ με"

"Αλεφ", Paulo Coelho

Warriors of Light (63)

o Πολεμιστής του Φωτός 

ξέρει να αναγνωρίζει έναν εχθρό

πιο δυνατό από τον ίδιο.

Αν αποφάσιζε να τον αντιμετωπίσει, θα καταστρεφόταν αμέσως. 

Αν αποδεχόταν τις προκλήσεις του, θα έπεφτε αμέσως στην παγίδα. 

Χρησιμοποιεί λοιπόν, τη διπλωματία για να ξεπεράσει τη δύσκολη κατάσταση στην οποία βρίσκεται.

Όταν ο εχθρός φέρεται σαν παιδί, κάνει κι αυτός το ίδιο. 

Όταν τον καλεί στη μάχη, προσποιείται πώς δεν καταλαβαίνει.

 Οι φίλοι σχολιάζουν: "Είναι δειλός".

Αλλά ο Πολεμιστής δε δίνει σημασία.

Ξέρει πως όλη η οργή και το θάρρος ενός πουλιού είναι μάταια μπροστά στη γάτα.

Σε τέτοιες καταστάσεις, ο Πολεμιστής κάνει υπομονή. 

Πολύ σύντομα ο εχθρός θα στραφεί σε κάποιον άλλο για να τον προκαλέσει.

Warriors of Light (31)

Ένας κινέζος σοφός λέει για τις στραγηγικές του πολεμιστή του φωτός:

"Kάνε τον εχθρό σου να πιστέψει ότι δεν θα κερδίσει σπουδαία πράγματα αν αποφασίσει να σου επιτεθεί.

Έτσι θα μειώσεις τον ενθουσιασμό του.

"Μην ντραπείς να αποσυρθείς προσωρινά από τη μάχη, αν καταλάβεις πως ο εχθρός σου είναι πιο δυνατός. 

Το σημαντικό δεν είναι η μάχη,

αλλά η έκβαση του πολέμου.

"Αν είσαι αρκετά δυνατός, δεν θα πρέπει καν να ντρέπεσαι όταν υποκρίνεσαι αδυναμία. Αυτό κάνει τον εχθρό να χάσει τη φρόνησή του και τον ωθεί να επιτεθεί πρόωρα.

"Στον πόλεμο, 

η ικανότητα να αιφνιδιάζεις τον αντίπαλο, 

είναι το κλειδί της νίκης".

Το σύννεφο και ο αμμόλοφος (Paolo Coelho)

Ένα νεαρό σύννεφο γεννήθηκε στο μέσο μιας μεγάλης καταιγίδας στη Μεσόγειο.

Αλλά δεν πρόλαβε να μεγαλώσει εκεί, ένας δυνατός άνεμος έσπρωξε όλα τα σύννεφα προς την Ανατολή.

Μόλις έφτασαν στην ήπειρο, το κλίμα άλλαξε, στον ουρανό έλαμπε ένας γενναιόδωρος ήλιος και από κάτω τους εκτεινόταν η χρυσαφένια άμμος της ερήμου Σαχάρα.

Ο άνεμος συνέχισε να τα σπρώχνει προς τα δάση του Νότου, καθώς στη έρημο δεν βρέχει σχεδόν ποτέ.

Ωστόσο, τα νεαρά σύννεφα είναι σαν τους νεαρούς ανθρώπους.

Το σύννεφό μας λοιπόν αποφάσισε ν' απομακρυνθεί από τους γονείς του και τους μεγαλύτερους φίλους του για να γνωρίσει τον κόσμο.

- Τι κάνεις εκεί; Φώναξε ο άνεμος. Η έρημος είναι όλη ίδια!

Γύρνα στο σμήνος και θα πάμε στο κέντρο της Αφρικής, όπου υπάρχουν εκθαμβωτικά βουνά και δέντρα!

Αλλά το νεαρό σύννεφο, ανυπότακτο από τη φύση του, δεν υπάκουσε. Χαμήλωσε σιγά-σιγά, έως ότου κατάφερε να αιωρηθεί σε μια γενναιόδωρη και γλυκιά αύρα και να πλησιάσει τη χρυσαφένια άμμο.

Αφού τριγύρισε αρκετά, πρόσεξε ότι ένας από τους αμμόλοφους του χαμογελούσε. Είδε ότι κι εκείνος ήταν νέος, πρόσφατα σχηματισμένος από τον άνεμο που μόλις είχε περάσει. Την ίδια στιγμή ερωτεύτηκε την χρυσή του κόμη.

- Καλημέρα, είπε. Πώς είναι η ζωή εκεί κάτω;

- Έχω την συντροφιά των άλλων αμμόλοφων, του ήλιου, του ανέμου και των καραβανιών που περνούν από δω πότε-πότε. Μερικές φορές κάνει πολλή ζέστη, όμως είναι υποφερτή. Και πώς είναι η ζωή εκεί πάνω;

- Κι εδώ υπάρχει άνεμος και ήλιος, αλλά το πλεονέκτημα είναι ότι μπορώ και τριγυρνάω στον ουρανό και να μαθαίνω πολλά πράγματα.

- Για μένα η ζωή είναι σύντομη, είπε ο αμμόλοφος. Όταν ο άνεμος επιστρέψει από τα δάση, θα εξαφανιστώ.

- Και αυτό σου προκαλεί θλίψη;

- Μου δίνει την εντύπωση ότι δεν χρησιμεύω σε τίποτα.

- Κι εγώ αισθάνομαι το ίδιο. Μόλις περάσει ο επόμενος άνεμος θα πάω στο Νότο και θα μεταμορφωθώ σε βροχή. Αυτή είναι η μοίρα μου ωστόσο.

Ο αμμόλοφος δίστασε, αλλά τελικά είπε:

- Ξέρεις ότι εμείς εδώ στην έρημο τη βροχή την λέμε «παράδεισο»;

- Δεν ήξερα ότι μπορούσα να μεταμορφωθώ σε κάτι τόσο σημαντικό, είπε το σύννεφο γεμάτο περηφάνια.

- Έχω ακούσει πολλούς μύθους από γέρικους αμμόλοφους. Λένε ότι, μετά τη βροχή καλυπτόμαστε από χλόη και λουλούδια. Εγώ όμως ποτέ δεν θα μάθω τι είναι αυτό, γιατί στην έρημο βρέχει πολύ σπάνια.

Ήταν η σειρά του σύννεφου να διστάσει. Αμέσως μετά όμως του χάρισε ένα πλατύ χαμόγελο.

- Αν θέλεις, μπορώ να ρίξω πάνω σου βροχή. Αν και μόλις έφτασα, σ' έχω ερωτευθεί και θα θελα να μείνω εδώ για πάντα.

- Όταν σε είδα για πρώτη φορά στον ουρανό κι εγώ σε αγάπησα, είπε ο αμμόλοφος. Αν όμως μεταμορφώσεις την ωραία λευκή κόμη σου σε βροχή, θα πεθάνεις.

- Η Αγάπη δεν πεθαίνει ποτέ, είπε το σύννεφο. Μεταμορφώνεται. Κι εγώ θέλω να σου δείξω τον παράδεισο.

Άρχισε λοιπόν να χαϊδεύει τον αμμόλοφο με μικρές σταγόνες και παρέμειναν μαζί μέχρι που εμφανίστηκε το ουράνιο τόξο.

Την επόμενη μέρα ο μικρός αμμόλοφος ήταν καλυμμένος με λουλούδια.

Κάποια σύννεφα που περνούσαν με προορισμό την Αφρική νόμισαν ότι εκεί ήταν ένα κομμάτι του δάσους που έψαχναν κι έριξαν κι άλλη βροχή.

Λίγα χρόνια μετά, ο αμμόλοφος είχε μεταμορφωθεί σε όαση, η οποία δρόσιζε τους με τη σκιά των δέντρων της.

Warriors of Light (92)

Η ρίζα της λέξης "ευθύνη" 

αποκαλύπτει το νόημά της: 

ικανότητα να ανταποκριθείς, 

να αντιδράσεις.

Ένας υπέυθυνος πολεμιστής έμαθε να παρατηρεί και να μορφώνεται, αλλά ήταν ικανός να είναι και "ανέυθυνος". 

Μερικές φορές άφησε τις καταστάσεις να τον παρασύρουν, χωρίς να αναποκριθεί, ούτε να αντιδράσει.

Έμαθε όμως το μάθημα του: 
ακολούθησε μια στάση, άκουσε μια συμβουλή, είχε την ταπεινότητα να δεχτεί βοήθεια.

Υπεύθυνος πολεμιστής δεν είναι εκείνος που παίρνει στους ώμους του το βάρος του κόσμου. 

Είναι εκείνος που έμαθε να αντιμετωπίζει τις προκλήσεις της στιγμής.

Warriors of Light (75)

Ο ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ 
δίνει προσοχή στα μικρά πράγματα, 
γιατί αυτά μπορούν ν' αποδειχτούν δύσκολα εμπόδια.

Ένα αγκάθι, όσο μικρό κι αν είναι, 
διακόπτει την πορεία του ταξιδιώτη.

Ένα μικρό, αόρατο κύτταρo
μπορεί να καταστρέψει έναν υγιή οργανισμό.


Η ανάμνηση μιας στιγμής φόβου στο παρελθόν
αναζωπυρώνει την ανανδρία κάθε πρωί.

Ένα κενό επιτήρησης για ένα δέκατο του δευτερολέπτου
επιτρέπει το μοιραίο χτύπημα του εχθρού.
 

Ο πολεμιστής προσέχει τα μικρά πράγματα.
 

Καμιά φορά είναι σκληρός με τον εαυτό του, 
αλλά προτιμά να συμπεριφέρεται με αυτό τρόπο.

«Ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες»,

λέει μια παλιά παροιμία της Παράδοσης.

Warriors of light! (110)

Οι Πολεμιστές του Φωτός
αναγνωρίζουν ο ένας τον άλλο,
από το βλέμμα.

Βρίσκονται στον κόσμο, αποτελούν μέρος του κόσμου και στον κόσμο έχουν σταλεί, χωρίς δισάκι και χωρίς σανδάλια.

Πολλές φορές είναι λιπόψυχοι. 
Δε δρουν πάντα με το σωστό τρόπο.

Οι Πολεμιστές του Φωτός υποφέρουν για ανοησίες, ανησυχούν για ασήμαντα πράγματα.

Θεωρούν τον εαυτό τους ανίκανο να ωριμάσει.

Καμιά φορά πιστεύουν ότι είναι ανάξιοι, οποιασδήποτε ευλογίας ή θαύματος.

Οι Πολεμιστές του Φωτός συχνά αναρωτιούνται, τι δουλειά έχουν εδώ. 

Πολλές φορές σκέπτονται πως η ζωή τους δεν έχει κανένα νόημα.

Γι αυτό είναι Πολεμιστές του Φωτός!

Επειδή κάνουν λάθη.
Επειδή αναρωτιούνται. 

Επειδή επιμένουν να αναζητούν ένα νόημα. 
Και στο τέλος θα το βρουν......

Warriors of Light (85)

Ένας ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ 

είναι αξιόπιστος.

Κάνει κάποια λάθη, μερικές φορές θεωρεί τον εαυτό του πιο σημαντικό απ’ όσο πραγματικά είναι.

Αλλά δε λέει ψέμματα.

Όταν ενώνεται με τους άλλους γύρω από τη φωτιά, συζητά με τους συντρόφους και τις συντρόφισσες.

Ξέρει ότι, τα λόγια του θα μείνουν φυλαγμένα στη μνήμη του Σύμπαντος, σαν τεκμήριο της σκέψης του.

Και ο πολεμιστής συλλογίζεται:

«Γιατί να μιλάω τόσο, αφού σε πολλές περιπτώσεις, δεν είμαι ικανός να κάνω όσα λέω»;

Η καρδιά απαντάει:

«Αφού υπερασπίζεσαι δημόσια τις ιδέες σου, πρέπει να καταβάλεις προσπάθειες να τις σέβεσαι στη ζωή σου».

Ακριβώς επειδή πιστεύει, πώς είναι αυτό που λέει, ο πολεμιστής καταλήγει να γίνει αυτό που λέει πως είναι.

Warriors of Light (111)

Ο ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ
  ξυπνάει από τον ύπνο!!!!!!!!!

Σκέφτεται: 

«Δεν μπορώ ν' αντέξω αυτό το φως, που με βοηθάει να ωριμάσω». 

Το φως, πάντως, δεν εξαφανίζεται!

Ο πολεμιστής σκέφτεται:

«Είναι απαραίτητες κάποιες αλλαγές, που δεν έχω διάθεση να κάνω».

Το φως επιμένει, επειδή η θέληση είναι μία λέξη γεμάτη τεχνάσματα.

Τότε τα μάτια και η καρδιά του πολεμιστή αρχίζουν να συνηθίζουν στο φως. 

Αυτό δεν τον τρομάζει πια κι αρχίζει να δέχεται το Μύθο του, όσο κι αν αυτό σημαίνει ότι θα διατρέξει κινδύνους.

Ο πολεμιστής κοιμήθηκε

για μακρύ χρονικό διάστημα...

Είναι φυσικό να ξυπνάει σιγά σιγά...

Warriors of Light (158)

Ο ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ ΓΝΩΡΙΖΕΙ
ότι υπάρχει το λεγόμενο 
«φαινόμενο χιονοστιβάδας».

Πολύ συχνά είδε κάποιον να συμπεριφέρεται με λάθος τρόπο, σε κάποιον που δεν είχε το θάρρος ν' αντιδράσει.

Τότε, από ανανδρία και μνησικακία, αυτός έστρεψε την οργή του, σε κάποιον άλλο, πιο αδύναμο, που την κατεύθυνε σε έναν άλλο, δημιουργώντας μια πραγματική αλυσίδα δυστυχίας. Κανείς δε γνωρίζει τις συνέπειες της σκληρότητάς του.

Γι' αυτό ο πολεμιστής είναι συνετός στη χρήση του σπαθιού και δέχεται μόνο τον αντίπαλο που είναι αντάξιός του.

Στις στιγμές της οργής, αρχίζει να χτυπάει το βράχο και ματώνει το χέρι του.

Στο τέλος το χέρι θεραπεύεται.

Αλλά το παιδί που έφαγε ξύλο, επειδή ο πατέρας του έχασε μια μάχη, θα είναι σημαδεμένο για όλη τη ζωή του.

Warriors of Light

Ένας ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ του ΦΩΤΟΣ 
κάνει πάντα κάτι έξω από τα συνηθισμένα.

Μπορεί να χορέψει καταμεσής το δρόμου, να κοιτάξει κατάματα έναν άγνωστο και να μιλήσει γι' αγάπη στην πρώτη συνάντηση, να υπερασπιστεί μια ιδέα που μπορεί να φαίνεται γελοία.. 

Οι πολεμιστές του φωτός έχουν τη δυνατότητα να επιτρέψουν στον εαυτό τους παρόμοια πράγματα.

Δεν φοβάται να κλάψει για παλιούς πόνους, ούτε να χαρεί για καινούργιες ανακαλύψεις.

Όταν νιώσει πως έφτασε η στιγμή, αφήνει τα πάντα κατά μέρος, για την περιπέτεια που ονειρεύτηκε τόσο. 

Όταν καταλαβαίνει ότι βρίσκεται στα όρια της αντοχής του, εγκαταλείπει τη μάχη, χωρίς να ενοχοποιεί τον εαυτό του ,που έκανε μερικές απρόσμενες τρέλες.

Ένας πολεμιστής του φωτός, δεν περνά τις ημέρες του προσπαθώντας να παίξει το ρόλο, που επέλεξαν οι άλλοι γι' αυτόν.

"Ο Αλχημιστής"

Κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει την καρδιά του.

Επομένως, είναι καλύτερα ν' ακούς τι σου λέει.

Για να μην καταφέρει ποτέ να σε αιφνιδιάσει.